آزادی در جهت حفظ منافع مردم - قانون یا انسانیت

   قانون یا انسانیت  

فضل الله صلواتی

                 قانون آزادی بیان و آزادی قلم در همه جا ارزشمند است به شرطی که در جهت منافع مردم و سعادت انسانها باشد.وقتی کودکی اسلحه بدست می آورد و هم کلاسی ها و معلم خود را می کشد ؛ آیا باید خود را فریب دهیم که در این کشور فروش سلاح آزاد است ؟اسلحه باید در دست نظامیانی تربیت شده باشد که بدانند در کجا و چگونه از آن استفاده کنند ؛ آزادی بیان خود نیز چون سلاحی است که نباید در دست دیوانگان و عقب افتادگان فکری باشد ، آیا کشورهای غربی اجازه می دهند که کسی بمبی بسازد و جامعه ای را تباه کند؟ اخلاق و انسانیت و شرف و وجدان بالاتر از قانون است . قانون اجازه فحشا و همجنس گرایی را می دهد ؛آیا انسانیت و وجدانهای سالم و خردمندی هم این اجازه را می دهد ؟ آیا شهروندان آمریکایی راضی هستند که دختران و پسرانشان در دامن فحشا و اعتیاد بیفتند ؟ چون قانون بی بندوباری را آزاد گذاشته است و یا خرید و فروش مواد مخدر آزاد است .

ادامه مطلب را مطالعه فرمائید 

اسلامی شدن دانشگاهها

                  اسلامی شدن دانشگاهها                 

فضل الله صلواتی

 

منتشر شده در نشریه نوید اصفهان (دهه ۱۳۷۰)

 

ادامه مطلب را مطالعه فرمائید 

تبریک به اصغر فرهادی

تبریک به اصغر فرهادی

+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم بهمن 1390 ساعت 7:44 شماره پست: 27

پیام تسلیت

+ نوشته شده در یکشنبه نهم بهمن 1390 ساعت 14:37 شماره پست: 28

پیام تسلیت به آیت الله صانعی - حجت الاسلام عبدالله نوری

و حجت الاسلام سراج الدین موسوی

ادامه مطلب را مطالعه فرمائید 

از خمینی‌شهر چه خبر؟

از خمینی‌شهر چه خبر؟

مندرج در نشریه: چشم انداز ایران - شماره 70 آبان و آذر 1390

فضل‌الله صلواتی

چو از قومی یکی بی‌دانشی کرد                        نه که را منزلت ماند نه مِه را

نمی‌بینی که گاوی در علفزار                              بیالاید همه گاوان ده را (گلستان سعدی)

 
خبرهای ناخوشایندی پیوسته از گوشه و کنار کشور به گوش می‌رسد؛ برای مردم، توریست‌ها، خبرنگارها و نشریه‌ها، آن‌سان که باید؛ امنیتی وجود ندارد. به نظر می‌رسد نیروی انتظامی بدان‌سان که با اجتماعات و مراسم برخورد می‌کنند، به امنیت مردم توجه کمتری دارند.صفحات حوادث روزنامه‌ها پر است از تجاوز،‌ قتل، آدم‌ربایی و سرقت. اگر اداره آگاهی بخواهد آماری از جنایت‌ها را ارائه دهد، آیا مثنوی هفتاد من کاغذ نمی‌شود؟
البته این‌که می‌گویند نباید افشا کرد، نباید آبروی کسی را برد، حرف درستی است، اما آیا از نگفتن، همه‌چیز و همه‌جا اصلاح می‌شود؟ آیا نباید برنامه‌ای تنظیم کرد که دیگر دزدی، فساد، هتک‌حرمت و خطاهای ناموسی و فسق و فجور نباشد؟
همشهری عزیزمان آقای سردار رادان در برنامه‌ای تلویزیونی با عصبانیت می‌گوید نباید تظاهرات باشد و ما با شدت برخورد می‌کنیم،‌ که برخی راه بروند و فریاد برآورند که رأیمان چه شد؟ بهتر نیست که پاسخشان را بدهید که رأیتان جناب  دکتر احمدی‌نژاد است. این‌که دیگر برخورد و تندی ندارد.
کاش یک روز هم می‌گفتند: مردم! درِ خانه‌ها و مغازه‌های خود را باز بگذارید که دیگر دزدی تمام شده است؛ دزدگیرهای اتومبیل‌ها را باز کنید، نرده‌های خانه‌ها را بردارید. تعرض و تجاوز دیگر وجود ندارد. در سایه قاطعیت نیروی انتظامی دیگر خیال همه مردم راحت باشد و همه‌جا امن و امان است.
در سفری که چند سال پیش به چین داشتم یکی از مقامات سفارت ایران می‌گفت: در شهر 20 میلیونی پکن اگر دختر 20 ساله‌ من نصف‌شب از شرق پکن بخواهد به غرب آن برود خیال من از نظر امنیت او آسوده است. این سخن را یک ایرانی می‌گفت، نه یک چینی متعصب وطن‌پرست. این قضاوت یک ایرانی بود که چند سالی در چین زندگی کرده بود و دختر و پسرش در آن کشور پرجمعیت تحصیل می‌کردند. آیا می‌توان در شهرهای ایران این ادعا را داشت؟

ادامه مطلب را مطالعه فرمائید