تصاویر کامل مراسم در خبرگزاری ایمنا
یادنامه - سالروز خاموشی نوای نی زنده رود
شبی پر از گفتهها و خاطرهها با آواز و نوای نی، در مراسم بزرگداشت دو یار از ثلاثه موسیقی ایران "استاد جلیل شهناز" و "استاد حسن کسایی" شامگاه جمعه_ ۲۵ خردادماه_ در مجموعه تاریخی، فرهنگی و مذهبی تخت فولاد برگزار شد.
فضای این نشست که با حضور اساتید و پیشکسوتان موسیقی اصفهان و خانواده استاد حسن کسایی و با استقبال مردم هنردوست اصفهان برگزار شد، از ابتدا تا لحظات آخر، با یاد نیک و پرآوازه دو اسطوره موسیقی یعنی "حسن کسایی" و "جلیل شهناز" همراه بود و خوشبختانه برخلاف بسیاری از نشستهای اصفهان، این نشست با هماهنگی صحیح در رأس ساعت مقرر آغاز شد.
در ابتدای مراسم، پس از قرائت آیاتی چند از قرآن مجید و پخش سرود ملی کشورمان، فرید صلواتی درباره مراسم توضیحاتی ارایه کرد و سپس محمد عیدی، معاون شهردار و رئیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان، به دعوت مجری برنامه روی صحنه آمد و درباره لزوم پرداخت به چنین بزرگداشتهایی توسط سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری اصفهان سخن گفت.

انّا لله و انّا الیه راجعون
در گذشت استاد کتابدار و کتابشناس
استاد مرتضی تیموری
را به جامعه فرهنگی و کتابدار و کتابخوان کشور و به جوامع دانشگاهی و به خانواده محترم آن فرهیخته عزیز تسلیت گفته و سلامتی و موفقیت بازماندگان آن زنده یاد را از درگاه خدای بزرگ خواستار است.
اصفهان / فضل الله صلواتی
17 خردادماه 1397
مصطفی کواکبیان:
ما مجلس اصفهان را با فضل الله صلواتی می شناسیم
ضیافت افطاری خانه مطبوعات استان اصفهان با حضور مصطفی کواکبیان، رییس خانه مطبوعات کشور و نماینده مردم تهران و حضور شهردار و اعضای شورا شهر اصفهان شب گذشته برگزار شد
- تصاویر ضیافت افطاری خانه مطبوعات استان اصفهان
- متن pdf خبر در روزنامه اصفهان زیبا
- متن خبر در روزنامه اصفهان زیبا
-
عادل امیری
فضلالله صلواتی در ضیافت افطاری خانه مطبوعات استان گفت:
اصلاح طلبان قاطعانه برای اصلاحات ایستاده اند
چهل سال ایستاده ایم و خواهیم ایستاد
ضیافت افطاری اصحاب رسانه استان اصفهان با حضور مصطفی کواکبیان، رئیس خانه مطبوعات و رسانه های ایران و نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، پنجشنبه شب، دهم خرداد جاری به دعوت خانه مطبوعات استان در باشگاه شماره 3 شهرداری اصفهان برگزار شد. در این ضیافت که تعداد در خور توجهی از چهره های سیاسی، مدیریت شهری و کمتر مطبوعاتی اصفهان حضور داشتند، فضل الله صلواتی، مصطفی کواکبیان، محمد علی شجاعی معاونت هماهنگی امور اقتصادی و توسعه استانداری و امیر عباس زندآور، رئیس خانه مطبوعات استان و عضو شورای اسلامی شهر اصفهان به سخنرانی پرداختند. این در حالی است که بیست و دو سالِ پیش سنگ بنای اولین خانه مطبوعات ایران بنا نهاده شده است .
خط مقدم مطبوعات اصفهان
در ضیافت افطاریِ خانه مطبوعات اصفهان در باشگاه شماره 3 شهرداری اصفهان، فضل الله صلواتی اولین سخنران این مراسم بود که پس از تبریک میلادِ امام حسن (ع) گفت: شرایط کشور از دی ماه سال گذشته تاکنون یا از هر زمان که فکر کنیم، مقداری گرد یأس و نومیدی بر جامعه پاشیده و تنها کسی که میتواند این گرد را بسترَد، مطبوعات است. البته گاهی اوقات خود ماهم دست به دست نومیدی میدهیم که آینده مایوس کننده است. وی ادامه داد: کسانی که سنشان ایجاب می کند، می دانند که دشمنان همیشه خواسته اند ما مایوس باشیم ولی ما مطبوعاتی ها و قلم به دست ها، کسانی هستیم که باید به مردم روحیه دهیم و جامعه را زنده نگه داریم، حالا آینده هر طوری می خواهد بشود. صلواتی تاکید کرد: آنها چهل سال است که روزشماری می کنند ولی ما تا حالا ایستاده ایم و خوب هم ایستاده ایم و باز هم می ایستیم زیرا آنهایی که ایران و ملت ایران و اصالت قلم را دوست دارند و برای اسلام و تشیع و انسان و انسانیت می خواهند هزینه کنند، باید بایستند.نویسنده کتاب سیاه کاریهای بنی امیه در پایان تشریح کرد: به پیغمبر(ص) خطاب رسید که باید بایستی و قاطعانه ایستادگی کنی. حضرت میفرماید این تصویر مقاومتی که به من داده شد، مقداری مرا پیر کرد. بنابراین عزیزان رسالت ما چیست؟ رسالت ما این است که ایران را بزرگ بداریم. برخی برای خودشان درباره آینده جریان اصلاحات گمانه زنی هایی میکنند و میگویند حالا که اکثر سکان ها در دست اصلاحات است، دیگر این تجربه برایتان تکرار نمیشود و دیگر تمام شد. نخیر، تمام نشد! من یکی که کاملا ایستاده ام، دست و آستین هم بالا زده ام و میگویم آنهایی که اصلاحات را آورده اند، قاطعانه برای اصلاحات ایستاده اند و باز هم بهترین ها را برای مردم میخواهند. البته اختلافاتی هم وجود دارد اما مگر در این میانه مخالف مملکت هم داریم؟ همه ما مملکت و اسلام را دوست داریم، حالا ممکن است کسی به آجودانی رای دهد و کسی به کامران. اختلافی هم اگر هست، در آرا و جدا شدن آنهاست و الا ما همه فرزندان یک میهن، یک تفکر و یک اسلام هستیم.وی افزود: کواکبیان از شخصیت های بزرگ کشوری و از چهره های فعال در خدمت به مردم در مجلس است و باعث خوشحالی است که در عرصه مطبوعات مسئولیت ها را پذیرفته اند تا با وجود ایشان، آینده مطبوعات را موفق تر از گذشته احساس کنیم.
حلقه وصلِ دموکراتیک
در ادامـــه رئیـــــس خانه مطبــــوعات و رســـانه های ایران با گفتن اینکه ما مجلس اصفهان را با فضل الله صلواتی می شناسیم،

اخگر روزنامه نگاری اصفهان

یکی از برنامههای متعدد هفته فرهنگی اصفهان که از ۳ تا ۹ اردیبهشتماه به همت شهرداری اصفهان برگزار میشود، بزرگداشت امیر قلی امینی، روزنامهنگار خوشسابقه اصفهانی است.
به گزارش خبرنگار ایمنا، این بزرگداشت در تاریخ ۸ اردیبهشت ماه در کتابخانه مرکزی برگزار می شود و مقرر شده در این روز، نشان استاد امینی طراحی و در روز خبرنگار، طی تنظیم آیین نامه ای به منتخبان اهدا شود و این مهم از سطح منطقه ای به فراملی تبدیل شود.
امیر قلی امینی، نویسنده، روزنامهنگار، سیاستمدار، مترجم و پژوهشگر ایرانی بود. او که در سال ۱۲۷۶ خورشیدی در اصفهان متولد شد، در نوجوانی از هر دو پا فلج شد. با این حال، در حوزه روزنامهنگاری، ترجمه و فعالیتهای سیاسی و امور خیریهای بسیار فعال بود. او در فاصله سالهای ۱۳۰۷ تا ۱۳۲۱، روزنامه «اخگر» و از ۱۳۲۲ تا ۱۳۵۴، روزنامه «اصفهان» را در اصفهان منتشر کرد.
امینی از سال ۱۳۲۲ تا ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، در صحنه سیاسی اصفهان فعال بود و در سال ۱۳۲۴ حزب آزادی را تأسیس کرد که در ۱۳۲۵ در شعبه حزب دموکرات ایران ادغام شد. امینی، رئیس شعبه اصفهان این حزب بود.
او پس از ۲۸ مرداد، به دلیل حمایت از دکتر مصدق و نهضت ملی شدن نفت، از فعالیتهای سیاسی و عامالمنفعه به ناگزیر کناره گرفت، اما به فعالیتهای فرهنگی خود ادامه داد.
تأسیس جمعیت شیر و خورشید سرخ اصفهان در سال ۱۳۱۱ و تأسیس پرورشگاه کودکان اصفهان در ۱۳۱۳ از مهمترین فعالیتهای عامالمنفعه امینی است. او در فاصله سالهای ۱۳۱۲ تا ۱۳۲۸ در چند دوره به عضویت انجمن شهر اصفهان درآمد و در برخی از این دورهها، ریاست انجمن را نیز بر عهده داشت. امینی در سال ۱۳۵۷ درگذشت.
فضلالله صلواتی، زاده سال ۱۳۱۷ در اصفهان و از همکاران امیر قلی امینی است. خبرنگار ایمنا با وی به عنوان فردی که از نزدیک با او در ارتباط بوده است، ترتیب مصاحبهای را داد تا از فعالیتهای امیر قلی امینی آگاهی بیشتری بیابیم. شرح این گفتگو را میخوانید.
امیر قلی امینی بیشتر در چه زمینههایی فعالیت میکرد؟
وی در زمینهٔ فرهنگ و ادب، بسیار دغدغهمند و فعال بود. امینی در سالهای ابتدایی، مدیرمسئول و صاحبامتیاز روزنامه «اخگر» که از روزنامههای بااعتبار دوران پهلوی در آن زمان بود، شد. نوشتههای او بسیار متین و پربار بود و از نویسندگان برجستهای نیز برای روزنامهاش، سود میبرد. وی با توجه به روحیه انساندوستانه خود، در کارهای خیر، ایجاد پرورشگاه و تأسیس دبستان نیز فعال بود. محل شیر و خورشید سرخی که در خیابان کاشانی است که امروزه سازمان هلالاحمر نامیده میشود، وقفشده امینی است. علیرغم اینکه امیر قلی امینی در نوجوانی دچار نوعی بیماری میشود که موجب فلج شدن پاهایش میشود، اما در زمینههای فرهنگی و خدمترسانی به مردم و حتی خدمات کشاورزی برای خانواده خود و دیگران موفق بوده است.
وضعیت کنونی منزل امیر قلی امینی چگونه است؟
طبق وصیت امینی، آرامگاه وی در حیاط منزل او واقع در خیابان کاشانی است. منزل او، وقف امور فرهنگی شده تا به وصیت وی، در اختیار روزنامهنگاران باشد، اما متأسفانه در زمان شهرداران سابق، گروههای اداری، این مکان را اشغال کردند و انجمن صنفی روزنامهنگاران مجبور به ترک آن شد. در حال حاضر، برخلاف بخشنامه دادستانی و وصیت امیر قلی امینی آن منزل در اختیار گروهی غیر از گروه روزنامهنگاران است. در بنیاد فرهنگی امیر قلی امینی، کتابخانه و سالن گفتگویی هم وجود دارد که فعلاً در تصرف همان گروه است، اما با تلاش شهردار و معاونش قرار است خانه دوباره در اختیار روزنامه نگاران قرار گیرد.
آرشیو مطالبی که مستقیماً امیر قلی امینی نوشته، موجود است؟
البته درباره آرشیو او باید بگویم که امینی بسیار علاقهمند بود تا یکی از اتاقهای منزلش، موزه باشد و وسایل شخصیاش مانند تخت، ویلچر و برخی احکام، نشریات و مقالههایش، در این اتاق نگهداری شود، اما بهاحتمالزیاد و تا جایی که من خبر دارم، برخی از نشریات او، در کتابخانه ابن مسکویه در خیابان چهارباغ خواجو نگهداری میشد، مگر اینکه مدیران یا سلیقههای جدید موجب شده باشد این مدارک ازآنجا خارج شود.
آیا امیر قلی امینی، دانشآموخته یا شاگرد مستقیمی دارد؟
به این دلیل که او، استاد دانشگاه یا معلم نبود، دانشآموختههای زیادی نداشت، اما شاگردان تجربی او، همان نویسندگانی هستند که با وی همکاری میکردند که بنده نیز از سال ۱۳۳۶ تا زمانی که نشریه پابرجا بود، برای آن، مقالههای سیاسی و مذهبی مینوشتم. راهنماییهای او درزمینهٔ روزنامهنگاری، آموزشهایی بود که باعث میشود بتوانیم بگوییم که همکارانش، بهترین شاگردان او بودند.
پربازخوردترین مقالاتی که شما در نشریه «اخگر» به رشته تحریر درآوردید، چه بود؟
من سلسله مقالات «وحدت اسلامی» را در حیطه اخلاقیات، تاریخ و مسائل روز برای نشریه مینوشتم. در سال ۱۳۴۵ به علت مسائل سیاسی، چند روزی در زندان شهربانی بودم که طبق گزارشهای جمعآوریشدهام، مقالهای درباره اوضاع بد شهربانی نوشتم که امیر قلی امینی، به رئیس شهربانی گفته بود که اگر فکری به حال بهداشت، غذا و این دست ایرادات وارده به زندان شهربانی نکند، این مقاله را در نشریه منتشر میکند. رئیس شهربانی وقت هم بهسرعت، به وضعیت زندان رسیدگی کرد. در نهایت امینی در جلسهای، از من خواست در صورت صحت اقدامات رئیس شهربانی، گزارش را چاپ نکنیم. با اطلاعاتی که در نهایت گرفتیم، به این نتیجه رسیدیم که وضعیت شهربانی مطلوب شده، بنابراین از چاپ آن مقاله صرفنظر کردیم.
درباره وضعیت آینده بنیاد فرهنگی امیر قلی امینی، چه راهکاری پیشنهاد میکنید؟
فرزندان امیر قلی امینی، همواره تأکید داشتهاند که محل بنیاد فرهنگی وی، وقفشده و مختص فعالیتهای روزنامهنگاری و مطبوعات است، اما ظاهراً اقدامی صورت نگرفته است. بههرحال، شهردار، استاندار و کسانی که مسئول این موارد هستند، باید مدیر مشخصی را برای این مرکز منصوب کنند و اجتماع باشگاه روزنامهنگاران و انجمن صنفی روزنامهنگاران را به آنجا بازگردانند و قسمتی از آن را نیز در اختیار خانه مطبوعات قرار دهند.
اندیشه و دغدغه امیر قلی امینی چه بود؟
وی تفکر آزادیخواهانه داشت و بهعنوان روزنامهنگار، فردی آگاه و مطلع، طرفدار تفکر مصدق و جبهه ملی، ایراندوست و دغدغهمند در عرصه آبادانی ایران و بهخصوص شهر اصفهان بود. امینی، دغدغه ارتقای سطح کیفی دانش مردم شهر اصفهان را نیز داشت. اگر روزنامه وقت او را مطالعه کنید، خواهید دید که چه مقالات باکیفیتی درباره اصفهان و فرهنگ شهری نوشته است. آزادیخواهی وی در حد گروه مصدقیها بود که پس از ۲۸ مرداد که آنها را محدود میکردند، همچنان راه خود را ادامه دادند. احتمالاً به همین دلیل روزنامه امیر قلی امینی توقیف شد.ر